Toen ik in 2006 aankwam op 'mijn eiland' zoals ik het naar Malediefs gebruik noem, waren de enige mensen die zich bezighielden met politiek, de mensen in het 'Island Office' en het 'Atoll Office'. Het Island Office is te vergelijken met het gemeentehuis en het Atoll Office te vergelijken met de taken van de Commissaris van de Koningin in Nederland.

De gewone man hield zich niet bezig met politiek. Hoefde ook niet want zo'n 30 jaar lang heeft men hier dezelfde president gehad, waarvan men soms wel eens zegt dat het 'één van de laatste onzichtbare dictators ter wereld' was. Vreselijke verhalen doen de ronde over verdwijningen, martelingen en moorden die in zijn opdracht zouden zijn uitgevoerd of met zijn instemming zouden hebben plaatsgevonden.  Ikzelf geloof de verhalen, omdat ik ze niet alleen gelezen heb, maar ook gehoord heb van mensen die dichtbij het vuur hebben gezeten en dingen gedetailleerd konden toelichten, waaronder familieleden van slachtoffers en iemand die een marteling heeft ondergaan.

 

---

In 2008 zijn er op de Malediven voor het eerst vrije verkiezingen gehouden en heeft de Malediven voor het eerst in de geschiedenis van het land een nieuwe, democratisch gekozen, president. Iemand die persoonlijk de griuwelen van het oude regime heeft ondergaan en dus een behoorlijk appeltje te schillen had met de vertrekkende president en consorten.

 

De president heeft theoretisch alle macht. Dat was zo en is zo gebleven.  De huidige president heeft  direct aan het begin van zijn nieuwe loopbaan een groot aantal hervormingen doorgevoerd. Hervormingen waardoor het land in behoorlijke finnanciële problemen is gekomen, denk ik zelf. Maar wel hervormingen die de burgers ten goede komen, althans zo vinden velen hier. Gratis gezondheidzorg, verbeterde infrastructuur en een meer open en vrije handel van goederen en diensten, zijn zo wat voorbeelden.

Wat niet is veranderd is het feit dat de Malediven een 100% moslimland is en elke Maledivier geacht wordt Moslim te zijn. Het is strafbaar voor een Maledivier te zeggen dat hij of zij geen Moslim is en ook is het strafbaar andere religies te volgen of te promoten. Het aanhalen van het Christendom (bijvoorbeeld tijdens een eenvoudig lesje maatschappijleer) kan iemand al behoorlijk in de problemen brengen.

Nu moet ik zeggen dat doorgaans de soep niet zo heet wordt gegeten en slechts bij uitzondering zijn er tekenen zichtbaar dat men deze constitutionele wetten daadwerkelijk nastreeft. Doorgaans is de ongeschreven regel hier: je mag van alles vinden en denken en zelfs zeggen, als je het maar niet te hard doet en zeker niet op een manier die anderen zou kunnen beïnvloeden. Tenminste, als je geen buitenlander bent! Als buitenlander doe je er verstandig aan je niet uit te laten over religie en geen religieuze voorwerpen mee te nemen, of als je dat wel doet, deze af te geven bij de douane (wordt netjes voor je bewaard tot je weer vertrekt!).

Rechter Hooggerechtshof gearresteerd.

Twee dagen geleden is hier een rechter van het hooggerechtshof gearresteerd. De rechter kreeg vorige week een zaak voor zijn neus waarin een lid van de oppositie was aangehouden omdat hij in een pamflet zou hebben aangegeven dat de huidige regering probeert om Islam te minimaliseren en andere religies toe te staan in het land. De politie heeft vervolgens de politicus opgepakt en met groot vertoon afgevoerd. De rechter heeft een paar uur later het vonnis uitgesproken dat het recht op vrijheid van meningsuiting was geschonden en dat de politicus direct vrijgelaten moest worden. Hiermee is hij volgens velen voorbij gegaan aan een andere wet die zegt dat het strafbaar is uitlatingen te doen die de Islamitische harmonie in het land kunnen verstoren. En tja, als je zeggt dat de president van plan is om Islam te minimaliseren en andere religies toe te laten, dan hoef ik geen rechter te zijn om te begrijpen dat je daarmee een duidelijke grens overtreedt.

Niet vreemd dat de president vervolgens persoonlijk opdracht heeft gegeven een onderzoek in te sgtellen instellen door de politie, waarop de rechter is aangehouden.  Een zeer krachtige ingreep van een doorgaans gematigde president die vrijheid van meningsuiting toch echt hoog in het vaandel heeft staan.

 

Crisis in.... de hoofdstad

Als er crisis is, is dat bijna altijd in Malé. Het enige dat je er op het eiland van merkt is dat bij iedereen de televisie hetzelfde nieuwsprogramma opstaat, want op de hoogte blijven, dat willen de mensen wel, maar zich er al te druk over maken, dat komt pas er er in de hoofdstad mensen betrokken zijn die van dit eiland afkomstig zijn.

Toch schrok ik vanochtend wel even toen ik in de krant de kop: 'Governement wants to declare state of emergency: PPM'

"Zit je dan Michel, lekker is dat', was mijn eerste gedachte, maar na het artikel te hebben gelezen, bleek dat ze hier net zo hard kunnen schreeuwen als we het in Europese landen zien gebeuren.

De president heeft laten zien niet bang te zijn om keihard in te grijpen als de situatie daarom vraagt. Zelfs het arresteren van een vooraanstaand politicus en een rechter van het hoogste gerechtelijke orgaan, kost hem geen moeite.

De Malediven is een prachtig land, met lieve mensen, maar met een zeer onrustig politiek klimaat. In 2006 gaf niemand hier om politiek, in 2009 liep iedereen hier met banners en spandoeken over straat, verfden men de muren om hun huis in de kleuren van de politieke partij die hun voorkeur had en onstonden er spontane discussies op straat over welke partij het goed en niet goed voorhad met dit land.

In 2012 zijn er nog mensen bereid de oude spandoeken uit het stof te halen, maar wordt de politieke soap alleen met fronzende wenkbrauwen bekeken op televisie en kort besproken tijdens de thee of de koffie.

Over koffie gesproken: half twee alweer: tijd voor een bakkie!