Ik had niet gedacht dat er nog eens dag zou komen waarop ik zou bloggen dat ik me in een land bevind waar zojuist een coup d'état is gepleegd. Maar het lijkt er, als je de nieuwsberichten volgt, toch wel op.

De onrusten in de hoofdstad van de afgelopen weken bereikten gisteren en vanochtend hun hoogtepunt. De politie heeft zich min of meer in de loop van de nacht aangesloten bij de demonstranten. Ook het leger heeft zich, na eerst nog een potje te hebben gestoeid met de demonstranten en de politie vervolgens toch maar aangesloten bij de roerige massa.

Vrij vertaald: de demonstranten hebben eerst de politie ingepakt en daarna het leger opgerold. Voor de president bleef er weinig anders over dan af te treden.

Ik zit op mijn eiland, ver weg van de hoofdstad. Ik heb geen idee wat er hier gaat gebeuren. Veel mensen zijn ongerust over de situatie die het land nu toch al een week of vier in z'n greep houdt. Sommigen denken dat met het vertrek van de president de rust terug zal keren. Zelf denk ik dat vanaf nu juist de pleuris echt goed uitbreekt en het land een aantal zeer zware maanden tegemoet gaat.

Wordt ongetwijfeld vervolgd....