We zijn een halve dag verder en we zitten weer gezellig aan de roshi met hete vis. Kopje thee erbij en op de achtergornd staat de televisie gelukkig weer wat zachter. De eerste democratisch gekozen president die de Malediven ooit heeft gehad, is door een stelletje muitende politieagenten van gemiddeld 19 jaar oud en 1 meter 50 hoog, na drie jaar dienst en een jaar voor de nieuwe verkiezingen, afgezet. En daarmee doet de Malediven weer gewoon een stapje terug in tijd.... jammer, maar helaas.

Nieuwe president is inmiddels al ingezworen en heeft de te verwachten loze beloftes uitgesproken die iedere vice-president zou uitspreken als 'ie van het ene uur op het andere mag beginnen met puinruimen. Nog wat rijst bij de roshi?

Mijn buren zijn blij, Faheem vind het goed dat de man weg is, maar snapt dat het niet de juiste manier is om een president te vervangen. Mijn Engelse vriendin heeft altijd gezegd dat de Maldives een 'Juvenile country' is en dat er eigenlijk geen volwassenen wonen. Ze heeft een sterk punt. In de Malediefse politiek lijkt het er vaak meer om te gaan wie de grootste piemel heeft, wie de zwaarste ballen ((of borsten), wie zich het best kan kleden en wie zich de duurste parfum kan veroorloven.
De oppositie houdt zich meestal niet zo bezig met het stellen van allerlei vragen en aan het licht brengen van echte onregelmatigheden, maar verlaagt zich doorgaans tot praktijken als het betalen van demonstranten (vaak junkies en werkelozen) en het omkopen van nog belamgrijkere politici om vooral hun kant te kiezen.

Wie gisteren nog 'coup Maldives' intypte op Google kreeg te zien hoe het Indiase leger in 1988 de Maldives te hulp schoot bij het neerslaan van een coup. Dit keer kwam het niet zover.
Maldiviërs zijn trotste mensen en doen er dan ook alles aan te verbergen dat de president onder druk en dreiging zijn aftreden bekend heeft gemaakt. In mijn ogen is er vandaag gewoon een ordinaire coup gepleegd. Ingezet door corrupte politici, levendig gehouden door junkies en werkelozen en subliem afgerond door een stel deserteurs dat waarschijnlijk niet in de gaten heeft dat ze hiermee het land nog verder in een economische crisis stuwen, waardoor op internationaal gebied de deuren weer gewoon op halfslot zullen gaan.
Het goede nieuws is dat iedereen om me heen vindt dat er weer opgelucht adem gehaald kan worden. Mijn 'get-the-hell-out-of-here' survival pack kan dus weer terug de kast in. Wat dat betreft is het verhaal van de '7 februari revolutie', zoals het al wordt genoemd typisch voor de Malediven:

If shit hits the fan in Maldives, it wil fly away so fast.... you'll never smell it.