Ik ben dus een maand of wat geleden verhuisd naar een grotere woning. Leuk huisje, moet wat aan opgeknapt worden, maar goed..de prijs is er ook naar. Ik betaal 150 euro per maand en heb een contract voor 5 jaar.

Ahmed
Al dat opknappen doe ik natuurlijk niet zelf, dan blijft er van het hele huis niks over. Dat doet Achmed voor me. Ahmed is een 15 jarige jongen die al drie jaar niet meer naar school gaat en de godganse dag voor de televisie zit. Als onderwijzer natuurlijk niet te verteren.

Daar komt bij dat Ahmed de oudste thuis is en zijn ouders het niet zo breed hebben. Met 4 jongere broertjes kan er dus best wel wat inkomen bij. Dus Ahmed doet regelmatig klusjes in en om het huis.

Geen zware werkzaamheden en niet te lang. Ahmed houdt de tuin bij en verft wat muren hier en daar. En zo af en toe een boodschap doen of zo. Uurtje of twee per dag werkt ie vol overgave aan hetgeen we afspreken en dan parkeert 'ie zich de rest van de dag voor de televisie.Zo nu en dan leert 'ie me wat nieuwe woordjes en zijn Engels is in de tijd dat ie over de vloer komt behoorlijk verbeterd.

Suremyaa
Of zoiets... zo'n lastige naam....in ieder geval: zij is de eigenaar van dit huis. Nu is het zo dat ze regelmatig rond- en binnenstapt om te kijken hoe de zaken gaan. En dat vind ik prima. Ze wil ook dat er van alles aan het huis gedaan wordt, maar ik heb geen haast. Ik moet het immers betalen (volgens contract. Een van de dingen is de enorme regentank die naast mijn huis staat en pas gerepareerd is. Deze moet echter nog aangesloten worden op de afvoer van het dak. Dit om het regenwater op te vangen, dat we vervolgens als drinkwater gebruiken. (Nee, is niet vies!)

Michel
Ze noemen me hier op het eiland "Michael". Dat heb ikzelf zo bedacht, aangezien kinderen op de scholen waar ik werkte de naam Michel uitspraken als Missile.Was niet echt handig voor een vrijwilliger. Toch had het een leuke bijnaam kunnen zijn, want zo nu en dan kan ik behoorlijk ontploffen.

Zoals vandaag.

Moe van een dag websites bouwen, koffie drinken en nog wat meer aangename activiteiten, lag ik even een dutje te doen, toen het plotseling keihard begon te regenen. Niks nieuws, het is immers regenseizoen.

Na een paar minuten hoor ik Ahmed en Suremyaa en nog wat stemmen aan de andere kant van mijn slaapkamerraam. Deze is aan de achterkant van het huis en daar kom je alleen maar als er iets in de achtertuin gedaan moet worden. Stemmen in de achtertuin, terwijl het regent dat het giet, is geen goed teken..... Dus van het horen van de stemmen alleen al, werd ik direct goed ziek. Dus ik eruit, onder de paraplu en kijken wat er nou weer aan de hand was.

Staan ze me daar aan die regentank te trekken en te porren....Ahmed en nog een gozer die als klusjesman voor Suremyaa werkt. Dus ik op mijn allerbeste Dhivehi "Khinevi ?" (wat is er gebeurd). "Raintank, connect" was het antwoord.

NU ?? In de stromende regen ??

Echt kenmerkend voor de "Madeliefjes". Niet plannen, maar doen wanneer het nodig is. Nu regent het dus NU moeten we het water opvangen. De hele week staat dat ding daar al te wachten en nu het regent moet ie opeens op de plek gezet worden. En het ergste is: ze vragen Ahmed dit te doen, zonder met mij te overleggen.

Nu moet je weten dat Ahmed gewoon een doodgoeie jongen is en niet klaagt. Graag iets voor een ander doet...en daar heeft deze dame al meerdere malen ge (mis) bruik van gemaakt. Al meerdere malen heb ik aangegeven dat ik wil dat als ze iets gedaan willen hebben, ze eerst met mij moeten overleggen. Immers, ik betaal de knaap !! En in dit geval is het ook nog eens mijn watertank !!!

Dus tijd om een even Oud-Hollands uit mijn dak te gaan.

Dat ze het ook vanmiddag hadden kunnen vragen, toen de zon nog scheen. Dat ze de tank wel kunnen neerzetten, maar niet kunnen aansluiten aangezien er pijpen moeten worden gekocht en er geen kraan op zit. DUHH. Dat ik niet wil dat ze Ahmed dingen opleggen, behalve als ze de knul er ook gewoon voor betalen. Dat ik vanmiddag nog met Hassan (de broer van Sureemya) overlegd had over de watertank en besloten hadden het morgen aan te pakken.

Tussendoor heb ik nog wat andere dingen in de strijd gegooid die me al langer irriteren. Ik was immers op dreef.

Nou goed... eind van het verhaal. Missile over de zeik, Ahmed in staat van absolute radeloosheid en Suremyaa zich van geen kwaad bewust en doorgaand met aanwijzigen geven ten aanzien van het plaatsen van de tank.

Nadat ik mijn hart gelucht had, ben ik naar binnen gegaan. Vriend gebeld "We gaan vanavond uit eten" en niet meer naar de tank gekeken. Vlak voordat ik weg ging vroeg ik nog aan ze " Is het gelukt ??"

Tomorrow, no pipes, can not connect.....

DUHHHH !!!!!