Begin van het jaar is bij mij altijd even omkijken, terugkijken, resumeren, enzovoorts. Oude foto's bekijken, kaartjes teruglezen en eens door de duizenden documenten op mijn pc snuffelen om te zien wat er dit jaar eindelijk eens de prullenbak in mag.

En zo kwam ik een brief tegen die ik van een van mijn leerlingen uit groep 8 mocht ontvangen aan het einde van zijn basisschoolperiode.... een brief die mij herinnerde aan hoe geweldig onderwijs kan zijn Ik deel hem graag met u.

'Meester dit is het dan voor ons. 8 jaar voorbij. Die acht jaar op school waren heel leuk en we hebben veel geleerd. Maar in de laatste 2 jaar met onze toffe gekke maar soms chagrijnige meester. Vond ik het leukst. We hebben veel meegemaakt. Nemo, nemo en nemo. Werkweek, de wedstrijden waar we aan mee deden. De verjaardagen, school projecten , afscheid’s kamp, heart dance award , de musical, de klassen avond, het bowlen, school uitjes en ga zo maar door.

Toen we bij u in de klas kwamen was alles anders. We mochten in groepen zitten, we hoefden minder te vragen, mochten meer. En dat maakte het al een stuk gezelliger. Toen kregen we meer dingen die we nog nooit eerder hadden gedaan, zoals thee drinken op vrijdag. Niet alleen was het gezellig. U heeft ons ook veel geleerd. En dan bedoel ik niet iets met rekenen of zo, maar ik bedoel bijvoorbeeld dat je niet gek moet reageren als er wordt gepraat over een taboe. U hebt ons geleerd dat het normaal is om erover te praten, maar dat is niet alles. U hebt ons ook geleerd dat het menselijk is om een foutje te maken. Dat niemand perfect is. Dat niemand alles foutloos doet en dat iedereen wel eens een foutje kan maken. En als dat gebeurt dat je het hem dan niet kwalijk neemt. Het rare aan u was dat u en andere leerstijl had dan andere meesters en juffen. Bij de meeste was het van ja je krijgt dit dat en dit en wat uitleg en dan soms een grapje tussendoor, maar u was anders u liet ons meer samenwerken. U gaf ons les op een gezellige manier.

Als u ergens geen zin in had deden we het niet. En zo was uw leerstijl heel verschillend de andere meesters en juffen. Toen u kwam kwamen er ook veel veranderingen in de school. De weektaak kwam, het logo veranderde, de nieuws brieven waren een stuk gezelliger en de meeste klassen gingen ook in groepjes zitten. U was en blijft nog steeds een bijzondere meester voor de meeste kinderen, ouders en andere leerkrachten. Maar het bijzonderst aan u vond (en vind ik nog steeds) is dat u ons uw vertrouwen gaf en wij konden het ook aan u geven. als er iets was thuis, op school of ergens anders dan konden we het aan u vertellen. U luisterde dan en hielp degene met zijn probleem.

U haalde soms grapjes uit met iemand en de meeste kinderen die konden er tegen maar u kon zelf ook tegen een grap. En uw spelletje appel peer banaan vond ik eerst wel een beetje raar maar later vond ik het een heel leuk spel. U was een hele bijzondere leraar. U was gezellig en de 2 jaren met u vond ik echt heel leuk. En jammer dat we afscheid moeten nemen van u.

En hoe u nu les geeft moet u volhouden en ik denk wel dat de meeste kinderen door u een les voor de toekomst hebben geleerd en dat is… GA ERVOOR!!!!!!!!'

Blijf zo doorgaan meester, veel suc6 en tot ziens mees

Na het teruglezen van deze brief herinnerde ik mij een verhaal dat ik op de Malediven regelmatig tijdens de workshops gebruikte om leerkachten duidelijk te maken dat zij ervoor kunnen kiezen gewoon een leerkacht te zijn die zijn werk doet of de keus te maken om daar waar nodig en mogelijk echt een verschil te maken.

Het verhaal is bekend onder de naam 'Three letters from Teddy' en gaat zo: